Kuchnia meksykańska

Dzisiejszy wpis nieco luźniejszy. Bo podróże biznesowe to nie tylko interesy, ale również okazja do doświadczania innych kultur. Jednym z aspektów kultury jest oczywiście lokalna kuchnia. Ponieważ Meksykanie są narodem szczególnie dumnym ze swojej rodzimej kuchni, zawsze warto poruszyć z nimi temat lokalnych dań. Zwłaszcza że niektóre są naprawdę fantastyczne. Możemy zatem nie tylko uraczyć podniebienie, ale też znaleźć dodatkowy punkt zaczepienia w rozmowach z klientem. Pamiętajmy, że w krajach Ameryki Łacińskiej istotne jest, aby zbudować pozytywną relację z potencjalnym kontrahentem, zanim weźmiemy się za biznes „na poważnie”.

Poniżej lista potraw, na które według mnie warto zwrócić uwagę. Jest to lista stworzona według mojego gustu, ale dodałem też dwa dania za namową mojej Wspólniczki – Meksykanki (oznaczam je gwiazdką), które na mnie nie zrobiły ogromnego wrażenia, ale są uwielbiane przez Meksykanów. Dlatego również warto mieć je na uwadze.

Taco

Królem jest Taco. To mała tortilla „z farszem”. W środku znajdzie się niemal wszystko: mięso w wielu formach, fasola, warzywa, ser. Kluczowe dodatki to salsa (będziesz mieć kilka do wyboru) i opcjonalnie guacamole. Taco je się rękami, a przy odrobinie wprawy uda Ci się nie ubrudzić. Wielu turystów myli taco z większym burrito, które nie jest daniem meksykańskim – to tzw. tex-mex, czyli kuchnia amerykańska z wpływami meksykańskimi. Taco jest małe, złożone i zazwyczaj dobre.

Typy taco, którymi warto szczególnie się zainteresować

• Al Pastor: To wieprzowina marynowana w chili i ananasie, pieczona na pionowym rożnie. Podobno pomysł przywieźli ze sobą Libańczycy niegdyś licznie migrujący do Meksyku, ale to tutaj danie przybrało formę taco.
• De Bistek: To cienkie plastry wołowiny, szybko smażone. Często doprawia się je tylko solą i pieprzem, bo smak mięsa jest najważniejszy. Ja jednak polecam przyprawić je również salsą i grillowaną cebulką.
• Z Kurczakiem (con pollo): Ta opcja jest uniwersalna. Kurczak można przygotować na wiele sposobów z różnymi przyprawami. Jest to bezpieczna opcja dla tych, którzy nie lubią czerwonego mięsa, ale chcą spróbować taco.
• Tripa: To propozycja dla odważnych. To wołowe lub wieprzowe flaki, długo gotowane, a potem smażone na charakterystyczną chrupkość. Tekstura może zaskoczyć, ale warto spróbować. Dodatkowo – kiedy powiesz localsom, że jadłeś taco de tripa, natychmiast zyskasz ich respekt. 😉

Quesadilla

Quesadilla to zazwyczaj tortilla z serem. Jednak uwaga: w Mexico City możesz dostać ją bez sera, jeśli wyraźnie o niego nie poprosisz – to taki lokalny psikus. To złożona na pół i podsmażona tortilla, najczęściej z ciągnącym się serem Oaxaca i innymi dodatkami.

Enchiladas

Enchiladas to znowu tortille, tym razem zwinięte i zanurzane w gorącym sosie – najczęściej czerwonym lub zielonym chili albo mole. Nadzienie bywa różne: mięso, ser, fasola. Nazwa oznacza dosłownie „z chili”, co podkreśla rolę sosu. Danie było znane już w czasach Azteków, choć wtedy pewnie wybór sosów był znacznie uboższy.

Mole

Mole to bardzo charakterystyczny sos o bardzo złożonej recepturze. Robi się je z setek składników, w tym papryczek chili, orzechów, przypraw, owoców, a czasem nawet czekolady (jak np. w Mole Poblano). Gotowanie zajmuje godziny. Występują w różnych kolorach i smakach – ciemne, zielone, żółte – każde smakuje inaczej. Tradycyjnie to danie na specjalne okazje, ale dziś jest łatwo dostępne w typowych meksykańskich restauracjach.. Podaje się je głównie z mięsem.

Chile en Nogada

Chile en Nogada to zdecydowanie jeden z moich faworytów. Danie pochodzi z Puebli. Składa się z papryki nadziewanej farszem z mięsa i owoców. Całość polewa się białym sosem z orzechów włoskich zwanym nogada. Na wierzchu dodaje się pestki granatu (czerwone) i pietruszkę (zieloną). Kolory symbolizują meksykańską flagę, co czyni to danie bardzo „patriotycznym”. Je się je głównie we wrześniu, gdy są świeże orzechy i granaty. Wygląda elegancko i smakuje bardzo oryginalnie.

Barbacoa

Barbacoa to tradycyjna metoda wolnego gotowania mięsa. Najczęściej używa się baraniny, koziny lub wołowiny. Sposób przyrządzenia jest ciekawy, bo mięso gotuje się długo, często w ziemnym dole i liściach agawy, co daje niesamowitą delikatność. Dobrze przygotowane mięso barbacoa rozpada się samo. Najlepsze w wersji tacos lub w postaci aromatycznego bulionu (consomé especial). Uwaga: barbacoa w wielu częściach kraju można kupić wyłącznie w sobotnie i niedzielne poranki.

Birria

Birria to zupa-gulasz z Jalisco, tradycyjnie z koziny lub wołowiny. Mięso marynuje się w bogatym sosie adobo i gotuje wolno, aż będzie bardzo delikatne. Wychodzi z tego tłusty, intensywny bulion (consomé). To danie lubimy przygotowywać w domu, bo nie wymaga wiele pracy i jest przepyszne.

Pozole*

Pozole to syta meksykańska zupa. Robi się ją z hominy (specjalnie przygotowanej kukurydzy) i mięsa, najczęściej wieprzowiny lub kurczaka. Bulion stanowi bazę. Cała zabawa to dodatki, które sam wybierasz i wrzucasz do miski: sałata, cebula, rzodkiewka, awokado, limonka. Pozole bywa białe, zielone lub czerwone, zależnie od sosu. Choć zazwyczaj nie jest to mój pierwszy wybór, ta zupa jest po prostu smaczna.

Chilaquiles*

Chilaquiles to sposób, w który Meksykanie niegdyś wykorzystywali czerstwe tortille. Kroi się je w trójkąty, smaży, a potem wrzuca do gorącego sosu (czerwonego lub zielonego). Chipsy wchłaniają sos, mięknąc, ale zachowują trochę chrupkości. Na wierzchu ląduje ser i śmietana. Można dodać jajko sadzone lub szarpanego kurczaka. Warto spróbować – jest to jedno z ulubionych dań śniadaniowych Meksykanów.

Tamales

Tamales to danie znane od tysięcy lat. Przygotowuje się je z ciasta kukurydzianego (masa), nadzienia (mięso, ser, a nawet słodkie) i zawija w liść kukurydzy lub bananowca. Gotuje się je na parze. To proste, smaczne pakunki, które jadano już w starożytności.

Sopa Azteca

Sopa Azteca to zupa tortilla. Jej bazą jest aromatyczny bulion z pieczonych pomidorów i papryczek chili. Do tego dodaje się chrupiące smażone paski tortilli, które dodaje się tuż przed podaniem. Popularne dodatki to pokrojone awokado, ser i śmietana. Zupa jest lekko pikantna, a więc dobrze grzeje. Absolutnie jedna z moich ulubionych zup.

Guacamole

Guacamole to słynny zielony dip. W wersji podstawowej to po prostu rozgniecione dojrzałe awokado z sokiem ze świeżej limonki i solą. Czasem dodaje się drobno posiekaną cebulę, kolendrę czy chili. Jest kremowe, świeże i pasuje praktycznie do wszystkiego – maczaj w nim, smaruj nim, jedz je łyżkami. Wszyscy je uwielbiają, bo jest po prostu dobre.

Ceviche, Aguachile, koktail z krewetek

Ceviche, Aguachile i koktail z krewetek to dania z surowych owoców morza lub ryby. „Gotuje” je kwas z soku cytrusowego, głównie limonki. Ceviche to wersja klasyczna, często z pomidorami i cebulą. Aguachile jest podobne, ale zazwyczaj ostrzejsze, z większą ilością chili. To idealne dania na upał.

Gdzie jeść?

Na koniec mała podpowiedź w kwestii wyboru lokali. Polecam dwa sposoby (obydwa działają dobrze):

1. Poleganie na opiniach na Google Maps.
2. Obserwacja gdzie klienci „głosują nogami”, czyli gdzie lokalsi tworzą największe kolejki, szczególnie jeśli chodzi o street food.

 

Dobre jedzenie to zawsze dobry temat do rozmowy, zwłaszcza w Meksyku. A przy okazji można lepiej poczuć klimat miejsca, w którym robimy interesy.